Odwyk – nic strasznego
Uzależnienie często objawia się w postaci długich stanów zatrucia alkoholem tzw. ciągi picia. Podnosi się zapotrzebowanie fizyczne na alkohol, ale zmniejsza się potrzeba psychiczna i tolerancja na alkohole. Przed człowiekiem uzależnionym coraz jaśniej uwidaczniają się dwie możliwości – albo uznanie swojej choroby i odwyk, albo kontynuowanie picia do końca życia.
Popularną obecnie metodą „wojny” z nałogami jest ośrodek odwykowy. Popularnie nazywany odwyk skupia się przede wszystkim na udzieleniu szeroko rozumianej pomocy psychologicznej, która w pierwszej fazie terapii skupia się na utrzymaniu abstynencji przez chorego, a następnie uczy, jak żyć w trzeźwości.
Alkoholizm jest chorobą, więc terapia uzależnienia alkoholowego wymaga udzielenia choremu pomocy medycznej, psychologicznej. Do tego czasem trzeba również zastosować rehabilitację – w wypadku wystąpienia schorzeń somatycznych lub inwalidztwa – oddziaływania resocjalizacyjne.
Homo sapiens od bardzo wielu lat używał różnorodnych specyfików – najpierw naturalnych, a później syntetycznych dla zmiany swojego stanu fizycznego i psychicznego. Używanie specyfików psychoaktywnych bardzo szybko wiedzie do wystąpienia szkód zdrowotnych, które objawiają się dolegliwościami fizycznymi, psychicznymi i problemami w funkconowaniu. Nadmierne używanie tych środków wiedzie do wystąpienia uzależnienia – w przypadku nadużywania alkoholu do wystąpienia uzależnienia alkoholowego, znanego po nazwą alkoholizm lub choroba alkoholowa.
Już w można odnaleźć opis upojenia alkoholowego, który przytrafił się naszemu praojcu Noe. Jako alkoholizm należy rozumieć całość zniekształceń fizycznych, psychicznych i zaburzeń w życiu w społeczeństwie osoby, wywołanych nadmiernym spożywaniem napojów alkoholowych.